12 gusht 1949 – Miratimi i katër Konventave të Gjenevës

Më 12 gusht 1949, në Gjenevë u miratuan katër Konventat e Gjenevës, të cilat sot konsiderohen si themeli i së drejtës ndërkombëtare humanitare (DNH). Këto marrëveshje ndërkombëtare përfaqësojnë një kujtesë universale se humaniteti duhet të mbrohet pavarësisht rrethanave, me qëllim që të zvogëlohet vuajtja njerëzore dhe të sigurohet dinjiteti për të gjitha palët e prekura.

Konventat synojnë mbrojtjen e personave që nuk marrin pjesë ose nuk janë më pjesë e luftimeve në konfliktet e armatosura, përmes katër shtyllave kryesore:

• Konventa e Parë është e përqendruar në mbrojtjen e ushtarëve të plagosur dhe të sëmurë të forcave të armatosura në tokë.
• Konventa e Dytë mbron të plagosurit, të sëmurët dhe të mbyturit në det (anëtarët e ekuipazhit dhe personat që kanë pësuar mbytje anijeje).
• Konventa e Tretë garanton trajtim human për robërit e luftës.
• Konventa e Katërt ka rëndësi të veçantë, sepse për herë të parë vendos mbrojtje gjithëpërfshirëse për popullsinë civile gjatë luftës.

Sot, Konventat e Gjenevës janë ndër marrëveshjet më gjerësisht të pranuara në botë. Me ratifikimin e tyre, pothuajse çdo shtet është zotuar të respektojë parimet themelore humanitare edhe në kushtet më të vështira të luftës.